هواپیمای Short Belfast
Short Belfast هواپیمای باربری عظیم الجثه ای است که توسط شرکت Short Brothers انگلستان فقط به تعداد 10 فروند ساخته شد که تمامی آنها به خدمت نیروی هوایی سلطنتی انگلستان در آمدند.زمانی که این هواپیماها در نیروی هوایی سلطنتی بازنشست شدند,5 فروند آنها به خدمت بازار غیر نظامی در آمده و در شرکت Heavylift Cargo مشغول به کار شدند.دو فروند ازین هواپیماها در حال حاضر موجود است که یک فروند آنها در موزه ی نیروی هوایی سلطنتی نگهداری می شود.
تاریخچه
Short Belfast برای رفع نیازهای نیروی هوایی سلطنتی در راستای نیاز به هواپیمایی با توانایی حمل بارهای نظامی سنگین در مسافت های طولانی طراحی شد.بارهای نظامی شامل قبضه های توپخانه,بیش از 200 سرباز,هلیکوپتر و یا موشک های هدایت شونده می شد.شرکت Shorts این هواپیما را بر اساس تجربیاتش در مدل های قبلی خود در سالهای 1950 طراحی کرد.
این پروژه در اواخر 1950 کلید خورد و در ژانویه 1964 اولین پرواز خود را انجام داد.اولین خدمه ی این هواپیما در حقیقت تیم آزمایشگر خود شرکت Shorts بودند;دنیس تیلور خلبان,پیتر لو کمک خلبان,مالکوم وایلد مهندس,ریکی استیل مهندس پرواز ,بیلی مورتیمر ناوبر و افسر رادیو,آلکس ماکنزی و گیل توماس ناظران پرواز بودند.
Belfast هواپیمای منحصر به فردی بود زیرا دومین هواپیمای ساخته شده در دنیا بود که می توانست عملیات نشست و برخاست اتوماتیک یا Autoland را انجام دهد.
به جهت رفع نیازهای باربری,طرح هواپیما از نوع بال بالا انتخاب شد و موتورهای رولزرویس Tyne برای این هواپیما برگزیده شد.عرشه بار 64 فوت طول داشت و عرض آن نیز 18 فوت بود که فضای آن تقریبا برای جا دادن دو اتوبوس کنار هم کافی بود.هواپیما مجهز به در رمپی عقب نیز بود.ارابه های فرود هواپیما نیز دو جفت 8تایی در عقب و دو چرخ در دماغه بود.وزن هواپیما در هنگام برخاستن به بیش از 100 تن می رسید که کمتر از آنتونوف 22 و داگلاس C-133 و بیشتر از لاکهید C-130 می باشد.هواپیما قادر به حمل 150 سرباز با تمام تجهیزات یا یک تانک چیفتن یا دو فروند هلیکوپتر Wessex است.
دوران خدمت
به اینکه نیروی هوایی سلطنتی پیشتر 30 فروند ازین کلاس هواپیماها را می خواست اما این رقم به علت بحران 1956 به شدت پایین آمد.انگلستان به شدت به وام صندوق بین المللی پول که البته با کمک آمریکا مساعد شده بود نیاز داشت.همین یکی از دلایل به خدمت گرفتن هواپیمای C-130 در انگلستان بود.به همین دلیل تقاضا برای Belfast کمتر شد و به 10 فروند رسید.هواپیماها در اسکادران 53 در پایگاه FairFord مستقر شدند و در ماه می سال بعد به پایگاه Brize Norton منتقل شد.
بعد از ورود این هواپیما به نیروی هوایی مشکل Drag در پنج فروند اولیه Belfast بر پرسنل محرز گشت و مانع دستیابی به اهداف تعیین شده ی این هواپیما که Shorts پیش بینی کرده بود شد.پرسنل نیروی هوایی به این هواپیما DragMaster ,Slug و Beslow می گفتند!بلافاصله آزمایشات شروع شد و قسمت عقب این هواپیماها تقویت گردید که منجر به افزایش سرعت کروز هواپیما به میزان 40 مایل بر ساعت شد.
فرماندهی جنگ بریتانیا در سال 1975 تصمیم به بازنشست کردن هواپیماهای Bristol Britannia و De Havilland Comet و همچنین ناوگان Belfast هایش گرفت.در نهایت در سال 1976 Belfast ها به پایگاه هوایی Kemble رفتند تا آنجا بقیه عمرشان را سپری کنند.
شرکت TAC تصمیم به خرید 5 فروند ازین هواپیماها برای کار در بازار غیر نظامی گرفت و توانست 3 فروند ازین هواپیما ها را خریداری کند.نکته ی قابل تامل اینجاست که این هواپیما ها در خلال جنگ فالکلند به صورت چارتر استفاده می شدند که بنا به گفته ی برخی,هزینه های این هواپیماها مساوی بود با عملیاتی نگه داشتن تمامی هواپیماهای نیروی هوایی تا سال 1990!
بعد از اینکه این هواپیماها در TAC بازنشست شدند چیزی شبیه به وقفه در عملیات آنها بوجود آمد و تمامی آنها در فرودگاه Southend گراند بودند تا اینکه در سال 2003 یک فروند ازین هواپیماها تعمیر اساسی شد و به استرالیا پرواز کرد.این هواپیما هنوز در شرکت Heavy Lift Cargo پرواز می کند.یک فروند دیگر ازین هواپیماها نیز به خواهرش در Heavy Lift پیوست اما در سال 2008 برای همیشه Scrap شد.
هواپیماها
Goliath-با شماره سریال XR-363.با رجیستر G-OHKA فروخته و Scrap شد.
Pallas-با شماره سریال XR-364.به شرکت رولزرویس برای جمع آوری موتورهای Tyne فروخته شد.
Hector-با شماره سریال XR-365.با رجیستر G-HLFT و سپس 9L-LDQ فروخته شد.در حال حاضر با رجیستر RP-C8020
Atlas-با شماره سریال XR-366.به رولزرویس فروخته شد.
Heracles-با شماره سریال XR-367.با رجیستر G-BFYU فروخته و Scrap شد.
Theseus-با شماره سریال XR-368.با رجیستر G-BEPS فروخته و در ساوٍث اند گراند شد تا اینکه در سال 2008 Scrap شد.
Spartacus-با شماره سریال XR-369.با رجیستر G-BEPL فروخته و سپس Scrap شد.
Ajax-با شماره سریال XR-370.به رولزرویس فروخته شد.
Enceladus -در موزه ی نیروی هوایی انگلستان با شماره XR-371
مشخصات
تاریخچه
Short Belfast برای رفع نیازهای نیروی هوایی سلطنتی در راستای نیاز به هواپیمایی با توانایی حمل بارهای نظامی سنگین در مسافت های طولانی طراحی شد.بارهای نظامی شامل قبضه های توپخانه,بیش از 200 سرباز,هلیکوپتر و یا موشک های هدایت شونده می شد.شرکت Shorts این هواپیما را بر اساس تجربیاتش در مدل های قبلی خود در سالهای 1950 طراحی کرد.
این پروژه در اواخر 1950 کلید خورد و در ژانویه 1964 اولین پرواز خود را انجام داد.اولین خدمه ی این هواپیما در حقیقت تیم آزمایشگر خود شرکت Shorts بودند;دنیس تیلور خلبان,پیتر لو کمک خلبان,مالکوم وایلد مهندس,ریکی استیل مهندس پرواز ,بیلی مورتیمر ناوبر و افسر رادیو,آلکس ماکنزی و گیل توماس ناظران پرواز بودند.
Belfast هواپیمای منحصر به فردی بود زیرا دومین هواپیمای ساخته شده در دنیا بود که می توانست عملیات نشست و برخاست اتوماتیک یا Autoland را انجام دهد.
به جهت رفع نیازهای باربری,طرح هواپیما از نوع بال بالا انتخاب شد و موتورهای رولزرویس Tyne برای این هواپیما برگزیده شد.عرشه بار 64 فوت طول داشت و عرض آن نیز 18 فوت بود که فضای آن تقریبا برای جا دادن دو اتوبوس کنار هم کافی بود.هواپیما مجهز به در رمپی عقب نیز بود.ارابه های فرود هواپیما نیز دو جفت 8تایی در عقب و دو چرخ در دماغه بود.وزن هواپیما در هنگام برخاستن به بیش از 100 تن می رسید که کمتر از آنتونوف 22 و داگلاس C-133 و بیشتر از لاکهید C-130 می باشد.هواپیما قادر به حمل 150 سرباز با تمام تجهیزات یا یک تانک چیفتن یا دو فروند هلیکوپتر Wessex است.
دوران خدمت
به اینکه نیروی هوایی سلطنتی پیشتر 30 فروند ازین کلاس هواپیماها را می خواست اما این رقم به علت بحران 1956 به شدت پایین آمد.انگلستان به شدت به وام صندوق بین المللی پول که البته با کمک آمریکا مساعد شده بود نیاز داشت.همین یکی از دلایل به خدمت گرفتن هواپیمای C-130 در انگلستان بود.به همین دلیل تقاضا برای Belfast کمتر شد و به 10 فروند رسید.هواپیماها در اسکادران 53 در پایگاه FairFord مستقر شدند و در ماه می سال بعد به پایگاه Brize Norton منتقل شد.
بعد از ورود این هواپیما به نیروی هوایی مشکل Drag در پنج فروند اولیه Belfast بر پرسنل محرز گشت و مانع دستیابی به اهداف تعیین شده ی این هواپیما که Shorts پیش بینی کرده بود شد.پرسنل نیروی هوایی به این هواپیما DragMaster ,Slug و Beslow می گفتند!بلافاصله آزمایشات شروع شد و قسمت عقب این هواپیماها تقویت گردید که منجر به افزایش سرعت کروز هواپیما به میزان 40 مایل بر ساعت شد.
فرماندهی جنگ بریتانیا در سال 1975 تصمیم به بازنشست کردن هواپیماهای Bristol Britannia و De Havilland Comet و همچنین ناوگان Belfast هایش گرفت.در نهایت در سال 1976 Belfast ها به پایگاه هوایی Kemble رفتند تا آنجا بقیه عمرشان را سپری کنند.
شرکت TAC تصمیم به خرید 5 فروند ازین هواپیماها برای کار در بازار غیر نظامی گرفت و توانست 3 فروند ازین هواپیما ها را خریداری کند.نکته ی قابل تامل اینجاست که این هواپیما ها در خلال جنگ فالکلند به صورت چارتر استفاده می شدند که بنا به گفته ی برخی,هزینه های این هواپیماها مساوی بود با عملیاتی نگه داشتن تمامی هواپیماهای نیروی هوایی تا سال 1990!
بعد از اینکه این هواپیماها در TAC بازنشست شدند چیزی شبیه به وقفه در عملیات آنها بوجود آمد و تمامی آنها در فرودگاه Southend گراند بودند تا اینکه در سال 2003 یک فروند ازین هواپیماها تعمیر اساسی شد و به استرالیا پرواز کرد.این هواپیما هنوز در شرکت Heavy Lift Cargo پرواز می کند.یک فروند دیگر ازین هواپیماها نیز به خواهرش در Heavy Lift پیوست اما در سال 2008 برای همیشه Scrap شد.
هواپیماها
Samson-با شماره سریال XR-362.برای پرواز آزمایشی رجیستر G-ASKE گرفت و با رجیستر G-BEPE فروخته و Scrap شد.
Goliath-با شماره سریال XR-363.با رجیستر G-OHKA فروخته و Scrap شد.
Pallas-با شماره سریال XR-364.به شرکت رولزرویس برای جمع آوری موتورهای Tyne فروخته شد.
Hector-با شماره سریال XR-365.با رجیستر G-HLFT و سپس 9L-LDQ فروخته شد.در حال حاضر با رجیستر RP-C8020
Atlas-با شماره سریال XR-366.به رولزرویس فروخته شد.
Heracles-با شماره سریال XR-367.با رجیستر G-BFYU فروخته و Scrap شد.
Theseus-با شماره سریال XR-368.با رجیستر G-BEPS فروخته و در ساوٍث اند گراند شد تا اینکه در سال 2008 Scrap شد.
Spartacus-با شماره سریال XR-369.با رجیستر G-BEPL فروخته و سپس Scrap شد.
Ajax-با شماره سریال XR-370.به رولزرویس فروخته شد.
Enceladus -در موزه ی نیروی هوایی انگلستان با شماره XR-371
مشخصات
- Crew: Basic aircrew 5 (two pilots, engineer, navigator and loadmaster); in RAF use, a bunk-room on the lower deck provided sleeping facilities for a second crew, permitting double-crew operation
- Capacity: 11,750 cu. ft.
- Payload: 80,000 lb (36,288 kg)
- Length: 136 ft 5 in (41.70 m)
- Wingspan: 158 ft 10 in (48.1 m)
- Height: 47 ft (14.33 m)
- Wing area: 2,466 ft² (229.1 m²)
- Empty weight: 130,000 lb (59,020 kg)
- Max takeoff weight: 230,000 lb (104,300 kg)
- Powerplant: 4× Rolls-Royce Tyne R.Ty.12, Mk. 101 turboprops, 5,730 ehp (4,270 kW) each
- Propellers: Hawker Siddeley Dynamics 4/7000/fully-feathering
- Propeller diameter: 16 ft ()
- Cruise speed: 358 mph (576 km/h)
- Range: 5,200 miles (8,368 km) with capacity fuel load of 80,720 lb
- Service ceiling: 30,000 ft (9,100 m)
- Rate of climb: 1,060 ft/min (323 m/min)
- Range with maximum payload: 970 miles (1,560 km)
تصاویر
+ نوشته شده در جمعه ۱۶ بهمن ۱۳۸۸ ساعت 18:53 توسط phoenix
|
ققنوس یک پرنده اسطوره ای با دم طلایی و پر وبال قرمز رنگ است که هزار سال عمر میکند،این پرنده در سال های پایانی عمر خود،آشیانه ای با شاخه های درخت دارچین درست کرده و در لحظه مرگ،خود را به همراه آشیانه میسوزاند و خاکستر میشود،از این خاکستر به جا مانده،ققنوس دیگری متولد شده و بال می گشاید،این پرنده هنگامی که توسط دشمنان خود صدمه دیده و زخمی میشود،خود را ترمیم می کند و به این ترتیب نمادی است از پایان ناپذیری و جاودانگی!!