اف14 تامکت در نیروی هوایی ایران (18


بر اين اساس، يک فروند تامکت در قبال دريافت کمکهای تکنيکی و سلاحهای جديد در اختيار روس‏ها قرار گرفت. اين داستان اما از پايه و اساس اشتباه مي‏باشد زيرا اسنادی غير قابل انکار موجود است که خلاف آن را اثبات مي‏کند. در اوايل سال 1990 ميلادی، زمانی که ايران جنگنده‏هاي شكاري ميگ-۲۹ خود را از شوروی تحويل گرفت، يکی از طراحان شرکت ميگويان که جهت معرفی و آموزش به ايران آمده بود از فرماندهان ايرانی تقاضای پرواز با يک فروند شکاری F-5F در کابين دوم را نمود که اين تقاضا مورد موافقت قرار نگرفت.


تامكت روسي، كاملن دروغ مي باشد


در طول سالهای جنگ، سازمان اطلاعات عراق تلاش زيادی نمود تا خلبانان ناراضی ايرانی را تشويق به پرواز به عراق و تقاضای پناهندگی از آنان کند. در سال ۱۹۸۴ يک فروند F-4E به همراه خدمه پروازی به سمت عراق پرواز نمود وخود را تسليم عراقيها کرد. اما واقعه غيرمنتظره به تاريخ ۲ سپتامبر ۱۹۸۶ به وقوع پيوست. رأس ساعت ۱۴ يک فروند تامکت ايرانی به خلبانی سروان احمد مرادی به همراه سروان نجفی (RIO) به سمت پايگاه البکر عراق پرواز نمودند. اف-۱۴ که در ارتفاع بالا پرواز مي‏کرد به سرعت توسط رادارهای عراقی شناسائی شده و متعاقب آن ۲ فروند MiG-23ML که سرگرد محمد (فرمانده اسکادران ۶۳) ليدر دسته آنان بود جهت مقابله به پرواز درآمدند. با توجه به اينکه رادارهای عراقی هيچ هواپيمای ديگری را به غير از اين تامکت شناسايی نکردند, فرماندهان عراقی به موضوع مشکوک شده و احتمال دادند که ايرانيها تله‏ای گذاشته‏اند. سپس يک فروند شكاري پيشرفتهء MiG-25PDS از پايگاه تموز به پرواز درآمد. ميگهاي۲۳ ها با کم کردن ارتفاع به تعقيب تامکت که همچنان به سمت غرب مي‏رفت ادامه دادند. در زماني که به ۲۰ کيلومتری تامکت رسيدند دستور شليک صادر شد. سرگرد محمد سعی در شليک يک فروند موشک R-24R کرد اما موفق به اينکار نشد. رفته رفته فاصله آنان تا تامکت ايرانی کاهش می‏يافت. در فاصله ۸ کيلومتری, هواپيمای همراه (Wingman) او يک موشک R-24T خود را شليک کرد. به فاصله کوتاهی انفجاری روی داد و تامکت ايرانی با از دست دادن سريع ارتفاع با سرعت هر چه تمامتر به سمت زمين نزديک شد. ميگهای عراقی خود را به نزديکی تامکت رساندند و با تعجب شاهد باز شدن ارابه فرود اف-۱۴ شدند. تامکت قصد تسليم شدن داشت. با ديدن اين صحنه خلبانان عراقی با فرماندهان مافوق تماس گرفته و ضمن تشريح صحنه، خواستار دستورات آنان شدند. به فاصله کوتاهی فرماندهان عراقی متوجه شدند که خلبانان ايرانی يک روز زودتر از موعد از قبل تعيين شده به عراق پرواز کرده‏اند. بلافاصله به ميگها دستور داده شد تا تامکت ايرانی را تا پايگاه العبيده اسکورت نموده و مقدمات فرود آنان را فراهم آورند؛ اما برای اينکار زمانی باقی نمانده بود. هدايت هواپيما از دستان سروان مرادی خارج شده بود و خدمه پروازی بايد جان خود را نجات مي‏دادند. اف-۱۴ ايرانی در نزديکی نومانيه سقوط کرد و چنان لاشه آن متلاشی شد که مقامات عراقی قادر به کسب هيچگونه اطلاعات مفيدی از آن نشدند.


سروان احمد مرادی (سال 2536 در پایگاه شکاری خاتمي اصفهان)


سروان مرادی اطلاعات زيادی در اختيار عراقيها قرار داد اما مقدار زيادی اطلاعات غلط هم لابه‏لاي آنها بود. به عنوان مثال او اعلام کرد که ايرانيها ديگر قادر نيستند موشکهای AIM-7 را از اف-۱۴ های خود شليک کنند. بعد از بازجويي‏هاي مفصل، اين خلبان ايرانی به سوئيس فرستاده شد تا در آنجا زندگی راحتی به دور از جنگ را آغاز کند، اما تنها ۳ ماه پس از اقامت او در سوئيس، يک روز که او دختر خود را از مدرسه به خانه می‏آورد توسط عواملی ناشناس مورد اصابت گلوله قرار گرفت و كشته شد. كمك خلبان (RIO) اين تامکت ايرانی (سروان نجفی) از دادن هرگونه اطلاعات به استخبارات عراق خودداری کرد و در پی آن به بازداشتگاه اسرا منتقل شد و در سالهای ابتدای دهه ۹۰ ميلادی او به همراه هزاران اسير ديگر به وطن خود مراجعت نمود.


تصوير بالا لاشه هواپيمای تامکت پناهنده به عراق را نشان مي‏دهد. سروان احمد مرادی به تاريخ ۲ سپتامبر ۱۹۸۶ با اين هواپيما به سمت عراق پرواز کرد اما هيچگاه موفق به نشاندن هواپيمای خود در خاک عراق نگرديد و در طول مسير مورد اصابت موشك جنگنده‏هاي ميگ-۲۳ عراقی قرار گرفت. همانگونه که در تصوير قابل مشاهده است، لاشه اين هواپيما دچار چنان خساراتی شد که امکان بدست آوردن هرگونه اطلاعات توسط عراقي‏ها را غيرممکن ساخت. بعدها مجسمهء ستوان يكم خلبان عمار كه با استفاده از مسلسل جنگندهء ميگ21 خود، يك تامكت را در آبادان سرنگون ساخت، بر بالاي لاشهء تامكت سروان مرادي قرار داده شد.


اين اف-۱۴ اولين و تنها تامکت ايرانی بود که بدست نيروهای عراقی افتاد. لازم به تذکر است که لاشه اين هواپيما برخلاف برخی گزارشات هرگز در اختيار شوروی قرار نگرفت. مدتی کوتاه پس از اين واقعه، يکی از کارشناسان سازمان CIA آمريکا به عراق دعوت شد تا لاشه هواپيمای ايرانی را مورد بازبينی قرار دهد. کارشناس مزبور پس از تحقيقات کافی گزارشی تهيه کرد که مستقيم به پنتاگون فرستاده شد. پس از دريافت اين گزارش در ماه دسامبر ۱۹۸۶ جلساتی محرمانه به مدت دو هفته در پنتاگون با عنوان «علل توانايی ايرانيان در آماده سازی تامکتهای خود» تشکيل گرديد. در اين جلسات که افسران ارشد نيروی دريايی آمريکا, متخصصين عاليرتبهء شرکت گرومان و تعدادی از مقامات بلندپايه سياسی شرکت داشتند، مشخص شد که ايرانيها خيلی زودتر از آنچه که آمريکائيها مي‏پنداشتند موفق به ساخت قطعات يدکی اف-۱۴ ها گرديده‏اند. نتيجهء اين جلسات اما هيچگاه در اختيار افکار عمومی قرار نگرفت به طوری که هنوز با گذشت سالها، خلبانان آمريکايی بر اين باورند که هيچگاه با گربه‏های ايرانی مواجه نخواهند شد.

شايد عنوان موضوع ديگری در اينجا جالب باشد. در سال ۱۹۸۲ عراقيها موفق شدند يك فروند موشک فونيکس را بدست آورند. اين موشک که به مقدار زيادی تخريب شده بود پس از شليک به خطا رفته بود و در نقطه‏ای دور افتاده در جنوب عراق پيدا شد. سيستم تخريب خودکار اين موشک هم به دلايل نامشخصی عمل نکرده بود. اين موشک در سال ۱۹۸۵ در اختيار کارشناسان شوروی قرار گرفت.
ادامه دارد.

منبع:نیروی هوایی ش اه نش ا هی